Print This Post Print This Post
شعر


پيوند

سپيده
    با طلوع نام تو
              آغاز می‌شود
و درخت
       از طنين صدای تو
                           سرشار …
ای همه سرشاری و
                         سرود و
                                سپيده!
با من اگر هميشه شوی همراه
ما
حکومت ما
         حتّی بر آفتاب
                   خواهد رفت
ما
حکومت ما
                تا …

در چشم‌های شرقی تو
اينک
شعر شفيعی می‌شکفد
که آفتاب و آتش را
تفسير می‌کند

دستان تو
– ولی –
ابرازِ رازهای نهفته است

                                * * *
ای فصل مشترک!
دستان مهربان ترا
    در دست‌های خاکی من
                             بگذار!
دستان ما
          – دوباره –
               واژهء پيوند را
                           بياد می‌آرند.

فرستادن این مطلب برای دیگران