…امّا تو را،ای عاشق انسان! کسی نشناخت،حسین منزوی

^[1]

 

 

شاعر! تو را زین خَیلِ بی دردان، کسی نشناخت

تو مشکلی وُ هرگزت آسان، کسی نشناخت

کُنجِ خرابت را بسی تَسْخَر زدند امّا

گنج تو را، ای خانۀ ویران کسی نشناخت

آری تو را، ای گریۀ پوشیده در خنده –

و آرامشِ آبستنِ طوفان! کسی نشناخت

ای جوهر شعر تو، چون نام تو بُرّنده!

ذات تو را ای جوهر بُرّان! کسی نشناخت

هر کس رسید از عشق ورزیدن به انسان گفت

امّا تو را، ای عاشق انسان! کسی نشناخت